Wij zijn in Isaan werkzaam in een pioniersituatie. Dat wil zeggen dat we, net als de anderen in ons team, werkzaam zijn in een gebied waar voor onze komst nog geen kerk was. Ten eerste moet het Evangelie verkondigd worden. Vervolgens moet kerkelijk leven opgebouwd worden. Dat ziet er natuurlijk wel wat anders uit dan in Nederland.

Willibrords leven was indrukwekkend. Ook zijn manier van werken heeft ons vandaag wat te zeggen. Niet alles kan natuurlijk zomaar overgenomen worden van 1300 jaar geleden. Maar er zijn een aantal dingen in zijn manier van aanpak die me  opvielen, en die ik hier wil noemen.

In Thailand is het gebruik van alcohol onder christenen taboe. Dat is goed te begrijpen, want er wordt ontzettend  veel gedronken, en ‘drinken’ en ‘dronken zijn’ zijn zo ongeveer synoniem. Dronken zijn is niet goed, daar is de Bijbel duidelijk genoeg over: dronkaards zullen het Koninkrijk Gods niet beerven (1 Korinthe 6:10). Dus hoe ga je in de kerk om met mensen met een drankprobleem?

Willibrord, apostel der Lage Landen, werd in 658 geboren in Noord-Engeland in een christelijk gezin. Zijn vader was naar alle waarschijnlijkheid nog in een heidens gezin geboren, maar werd een vroom man die later zelf kluizenaar en stichter van een klooster werd.

Al vanaf zijn kinderjaren woonde en studeerde Willibrord in een klooster. Op vijftienjarige leeftijd werd hij monnik. Op zijn twintigste ging hij naar Ierland,

Wat is moeilijker door te geven? Geloof of ongeloof? Geloof en ongeloof zijn natuurlijk geen pakjes die je doorgeeft. Geloof en ongeloof zijn persoonlijke overtuigingen waar anderen invloed op kunnen uitoefenen, maar die anderen niet kunnen bepalen. Ook ouders niet. Maar toch zal de vraag wel duidelijk zijn. Is het moeilijker voor gelovige ouders om hun kinderen geloof mee te geven, of voor ongelovige ouders om hun kinderen ongeloof mee te geven?

Ik vermoed dat vrijwel iedere Nederlander meteen zegt: