Een poosje geleden las ik Johannes 4 weer eens en plotseling las ik deze welbekende geschiedenis met andere ogen. Ik heb dit altijd een prachtig verhaal gevonden. Geweldig dat Jezus zo anders was dan de religieuze leiders van Zijn tijd – Hij schrok er niet voor terug om met een vrouw te praten, en nog wel een vrouw met zo’n slechte reputatie. Wat toonde Hij zich een meester in het leiden van de conversatie.

Voor zover niets nieuws. Maar toen

De gemeente in ons dorp Waeng Yai maakt een moeilijke tijd door. Mijn eigen betrokkenheid is een stuk minder geworden nu ik allerlei andere taken heb opgepakt. Het is niet vreemd dat een kerk wat inzakt als de zendeling zich gedeeltelijk terugtrekt (al is Esther

Paulus als kerkplanter 31

‘En Paulus (...) ontving allen die naar hem toe kwamen. Hij predikte het Koninkrijk van God…’ Handelingen 28:30,31.

Na zijn afscheid van de ouderlingen uit Efeze, reisde Paulus verder naar Jeruzalem. Daar

Met mijn armen vol gras loop ik naar het rijstveld waar mijn pony’s staan en word onderschept door mijn buurvrouw. Met een grijns overhandingt ze me een envelop. ‘Morgen en overmorgen houden we een feest ter ere van mijn overleden ouders, om aan hun goede karma te werken. Kom je ook?’ Verwachtingsvol kijkt ze me aan.

Tja, wat moet je daarmee? Thaise feesten vallen niet zo bij mij in de smaak: het is er zo’n herrie dat je met geen mogelijkheid iets tegen elkaar kunt zegen en er wordt stevig gedronken. En het thema van dit feest is ook niet direct in lijn met mijn overtuigingen. We overleggen

Het Isaanteam heeft een souveniertje overgehouden aan de overstromingen in Centraal-Thailand en Bangkok: een motorbootje. Die ligt niks te doen in ons kerkgebouw, dus op onze vrije dag besloten we hem op Isaanse wateren uit te proberen.
Voordat we gingen, hebben we eerst geprobeerd het motortje aan de praat te krijgen. Dat lukte ons, technische onderbegaafden als we zijn, wonder boven wonder! Toen moest het ding op de auto