Een groep prominente maar oude Nederlanders die er blijkbaar aan twijfelt of het leven de moeite van het leven waard is, heeft ertoe opgeroepen dat mensen die hun leven ‘af’ vinden, hulp bij zelfmoord moeten krijgen.

Dat je anderen durft te belasten met de vraag je te doden, terwijl er niets met je aan de hand is, is natuurlijk hondsbrutaal. Zelfs het kleinste restje beschaving zou je ervan moeten weerhouden iemand daarmee te belasten. Dit is egoisme doorgedreven tot het uiterste.

Wat ook heel wonderlijk is,

Hij kan niet omgekocht worden, zelfs niet met de glimmende edelstenen van de Hemelse Stad. De dief complimenteert dan wel niet de eigenaar, maar wel de dingen die hij steelt. Maar de zelfmoordenaar beledigt alles op aarde door het niet te stelen. Hij onteert elke bloem door te weigeren om harentwil te leven. Zelfs voor het kleinste schepsel in het universum is zijn dood een sneer. Als een man zich ophangt aan een boom, mogen de bladeren er wel afvallen in boosheid en de vogels wegvliegen in woede: want hun allemaal is een persoonlijke belediging aangedaan.” (eigen vertaling)

En daarom ben ik ervoor niet oude mensen, maar het burgerinitiatief ‘voltooid leven’ een kopje kleiner te maken.