Het gebeurt me niet vaak dat ik een preek krijg van de mensen met wie ik bijbelstudie doe.  Maar het overkwam me afgelopen week. Ik was weer bij oma Phan om chronologische bijbelstudie te doen. Het bezoek van de Here Jezus aan Zacheus’ huis kwam

Door de preek van oma Phan neem ik me weer voor om na ons verlof volop onder de mensen te zijn. Dat zal dan vooral samen met de gemeenteleden zijn, want alleen zo creeer je relaties tussen kerkleden van Waeng Yai en niet-gelovigen. Het heeft weinig zin als ik in mijn eentje allerlei relaties probeer op te bouwen; ik ben hier immers een beperkte tijd (hoe beperkt, daar kan ik nog niets over zeggen). Hoewel het accent voor Marten en mij zal verschuiven van het directe kerkplantingswerk naar het begeleiden van teamleden, blijft het van belang om midden in die Thaise (Isaanse) gemeenschap te blijven staan.

Ik denk dat dat belangrijk is om de volgende redenen:

1. De Here Jezus had zelf altijd tijd voor mensen en wij horen in Zijn voetsporen te treden;
2. We zijn hier gekomen om getuigen van Christus te zijn en dat wil ik nooit uit het oog verliezen;
3. Ik zou me op den duur ongelukkig voelen als ik hier woonde maar me feitelijk op een soort eilandje bevond;
4. Om teamleden echt goed te kunnen begeleiden in hun omgang met de Isaanse cultuur, moeten wij er zelf middenin staan;
5. Om een voorbeeld te blijven geven aan de kerkleden dat evangelisatie altijd een plaats hoort te hebben in je leven.

Zo, dat was even een 5-punten preek aan mezelf, maar misschien heeft iemand anders er ook wat aan.