Tijdens een eerdere tocht, hoorden zoon Henrick en ik dat er in het nationale park Khaw Yai gaurs te zien zouden zijn. Gaurs zijn de grootste wilde runderen die bestaan. Dat wilden we zien!

Een poosje geleden was het zover.

Een parkwachter nam ons mee het park in. Eerst gingen we een stukje met de auto over een bospaadje. Een planken bruggetje leek vooral uit gaten te bestaan, maar volgens onze gids kon het best. En inderdaad, de sporen in de modder waren zo diep dat je vanzelf op het goede punt het bruggetje opglibberde.

Even later stoppen we. Over een paadje door het olifantsgras lopen we naar een uitkijktoren. We horen in de verte het sirene-achtig geluid van bronstige gaurs. Bovengekomen kijken we uit over een prachtig savanne-gebied middenin het oerwoud. En het is meteen raak. Op de rand van het gras en het bos zin we drie gaurs staan. Met de verrekijker krijgen we ze goed in beeld.

Wat een indrukwekkende beesten! Op deze afstand kan ik niet goed beoordelen hoe groot ze precies zijn. Een mannetje kan wel een schouderhoogte van 2.20 meter halen, en deze lijkt aardig in de buurt te komen. Hoe weinig de gaurs nog onderzocht zijn, blijkt uit het feit dat de maximumgewichten die voor deze beesten genoemd worden, uiteenlopen van 1.000 tot 2.000 kilo.

 Langzamerhand komen er meer gaurs het bos uit. Wonderlijk dat deze giganten vooral in het bos rondlopen en bladeren eten. Maar nu, aan het eind van de dag, wagen ze zich voorzichtig in het grasland. In totaal komen er elf gaurs tevoorschijn. Anderhalf uur lang blijven we ze staan observeren. De gaurs zijn heel donker, op het zwarte af. Er is een jong bij van een paar weken oud dat nog lichtbruin is. Ze zijn wonderlijk gebouwd: een ontzettend zwaar voorlichaam, en achteraan veel slanker. We wachten een poos om te kijken of ze naar de mineraallik vlak bij de uitkijktoren komen. Maar dat lijkt niet ze te zijn. Dan dalen we weer af.

Als het donker is geworden, gaan we met een auto met schijnwerpen het oerwoud in. Op een open plek zien we wat schaduwen, en dan wat ogen oplichten. Inderdaad, de gaurs. Verschillende kleine kuddes zijn hier bij elkaar gekomen. De auto probeert nog wat dichterbij te komen. Opeens slaat de kudde op hol. Zo’n 50 gaurs komen in het donker als schimmen langsgalopperen. Sommige zijn maar zo’n tien meter van ons verwijderd.

We zijn gekomen om gaurs te zien. Onze missie is de eerste dag al ruimschoots geslaagd! We hebben een kwart van alle gaurs in Khaw Yai gezien, en 5% van alle gaurs in Thailand. Het doet ons goed dat deze grote kudde er is. Toen we net in Thailand woonden, waren er in Khaw Yai nog maar zo’n 10 gaurs over. Nu groeit hun aantal elk jaar. Een voorbeeld van natuurbescherming die werkt.