Sinds een paar weken zijn Reinout en Arenda van Heiningen in Isaan met hun werk begonnen. Na een jaar taalstudie zijn ze neergestreken in Baan Pet (Eendendorp), een dorp vlakbij de provinciehoofdstad Khon Kaen.

De meeste teamleden in OMF Isaan richten zich op het planten van een kerk in een gebied zonder kerk. Voor Reinout en Arenda is het een beetje anders.

Ten eerste zullen zij in het district Baan Faang twee vrouwen gaan onderwijzen die elders tot geloof zijn gekomen, maar nog niet gedoopt. Zij wonen een behoorlijk stuk van de dichtstbijzijnde kerk vandaan. Reinout wil graag bijbelstudie met hen gaan doen en hoopt dat er dan meteen andere mensen bijkomen, zodat er hopelijk een kerk gaat ontstaan.

Ten tweede zijn ze in contact met een predikant die niet al ver bij hun woonplaats vandaan een kerk plant. Deze man heeft contacten in verschillende dorpen en heeft al eerder met OMF-zendelingen samengewerkt. Als er openingen zijn waar hij geen tijd voor heeft, zouden de Van Heiningens wellicht iets over kunnen nemen.

Ten derde zal Reinout de Birmese kerk in een fabriek in Khon Kaen gaan begeleiden. Omdat de Birmezen geen of slecht Thais spreken, valt dat niet mee. Maar als team vinden we het belangrijk om deze groep gelovigen, die in erbarmelijke omstandigheden bij elkaar komt, zoveel mogelijk te bemoedigen.

Ten vierde zullen Reinout en Arenda proberen contacten te leggen bij twee fabrieken bij hen in de buurt. Bij elke fabriek werken enkele duizenden mensen. Sommige arbeiders wonen op het terrein, anderen wonen in de dorpen in de omgeving. Omdat de arbeiders vanuit een groot gebied naar de fabriek komen, heeft dit de potentie om een strategische manier te zijn contacten in andere gebieden te krijgen die nog onbereikt zijn met het Evangelie.

En mochten al deze mogelijkheden zich zo ontwikkelen dat overal een nieuwe kerk tot stand komt? Dan moet Reinout of zijn slaapgewoonte (hij slaapt nu iedere nacht) afleren, of er moeten meer zendelingen geplaatst worden, of er moeten vanaf het begin Isaners zijn die geschikt zijn om ouderling te worden. Dat zou natuurlijk het mooiste zijn. Want dat willen we allemaal: Isaners zo zien vaststaan en groeien in hun geloof dat zij de geestelijke leiding over de jonge kerken kunnen nemen.