Dit is de vijfde en laatste afleveringen over dingen die we opvielen bij het lezen van Augustinus' Belijdenissen. 

20. Schepping en Genesis
Augustinus geeft een exegese van Genesis 1 en 2 waar wel wat op aan te merken valt. Dat realiseert hij zichzelf ook, en interessant genoeg pleit hij voor ruimte binnen de kerk om deze hoofdstukken op verschillende manieren te lezen en op te vatten. Dat is zeker een relevant advies voor de kerk van vandaag!

21. Sacramenten
Augustinus heeft duidelijk een hoge sacramentsopvatting. Doop en Heilig Avondmaal zijn middelen waardoor God Zijn genade aan de kerk uitdeelt. Er is heel veel geschreven over de sacramentsopvatting in de Oude Kerk. Zonder daar nu op in te gaan, is het wel duidelijk dat Augustinus heel duidelijk stelt dat de sacramenten niet slechts een viering van de kerk zijn, maar dat God iets doet in en door de sacramenten.

22. Wonderen
Augustinus spreekt over ‘machtige wonderen’ die in de kerk gebeuren ter overtuiging van ongeestelijken en ongelovigen. Hij spreekt daarover als gebeurtenissen in zijn tijd. Uit zijn andere geschriften weten we dat die wonderen vooral gekoppeld zijn aan de relieken van martelaren.

23. Persoonlijke omgang met God
Augustinus baseert zich op de Bijbel. En hij denkt ook na op een filosofische manier. Maar daarnaast zijn zijn gedachten ook gebaseerd op zijn persoonlijke omgang met God, en zegt hij een aantal keren dat God tot hem spreekt in zijn innerlijk.
Dit voegt een subjectief aspect toe aan Augustinus’ overdenkingen. Maar het laat wel op een hele mooie manier zien hoe de persoon van de theoloog, en zijn omgang met God, zijn denken beinvloeden.