We zitten helemaal alleen in de kerk. Alle andere kerkgangers staan vooraan en zingen ons een afscheidslied toe. Onder het zingen komen de kerkleden een voor een naar ons toe en wensen ons Gods zegen toe.

Drie-en-half jaar geleden was er nog geen kerk in het district Waeng Yai. Nu zitten er ruim 40 mensen in de kerk. Zeven van hen zijn de afgelopen periode gedoopt. De vriendjes van Elizabeth en Henrick zijn er ook allemaal.

We zijn gezegend met enkele jonge christelijke gezinnen in de kerk die graag medeverant-woordelijkheid dragen. Er is een ouderling. Deze ochtend is er net een diaken bevestigd. Verschillende gemeenteleden doen om de beurt de kinderdienst. Anderen leiden de zangdienst. Twee vrouwen gaan in plaats van Esther de bijbelstudies na de dienst leiden.

We gaan met een gerust hart naar Nederland. Het is goed om te zien dat het niet een generatie hoeft te duren voordat lokale gelovigen de verantwoordelijkheid van zendelingen overnemen.

Birmese kerk
’s Middags rijd ik naar een fabriek bij de provinciehoofdstad Khon Kaen. Het is een visnettenfabriek waar ruim 2.000 Birmese gastarbeiders op het terrein wonen. Een OMF-collega die in een ander deel van het land onder Birmezen werkt, had hier een kerk geplant, maar had niet de tijd haar verder te begeleiden.
De afgelopen maanden heb ik dat overgenomen. Het valt niet mee, omdat maar een enkeling een beetje Thais spreekt. Elke keer is het een worsteling om via gebrekkige vertaling iets over te kunnen brengen.

We komen bij elkaar in een kamertje van 10m2, waar we met bijna 30 man op elkaar gepropt zitten. Het heeft in iede geval nog een muur. Veel van de kamertjes waar de arbeiders wonen, zijn afgeschut met zeildoek. De badkamers zijn open, zodat iedereen zich wast met een doek om het lijf gebonden. Soms is er geen water, en je kunt je voorstellen hoe de toiletten voor 2000 mensen er dan uitzien.

Toch is het prachtig om hier eens per maand te zijn. Het is een groep van vooral twintigers, die prachtig zingen. In december zijn er drie mensen gedoopt, in april nog eens vijf en nu willen de ouderlingen met me overleggen over de volgende doopdienst.

Vandaag heb ik een goede vertaalster. Het blijkt een jonge vrouw te zijn die samen is gaan wonen met een van de kerkleden.  Het is apart om na afloop via haar met de ouderlingen te spreken over hoe de kerk onderwijs kan geven over de christelijke seksuele moraal en daar kerkelijke regels voor kan stellen.

Maar ze blijkt zeer bereid zich te onderwerpen aan het onderwijs van de Bijbel. Soms kun je het gevaar lopen mensen te schaden door ze niet te vermanen omdat je bang bent hun gevoelens te kwetsen. Maar uiteindelijk kun je beter een kerk opbouwen die bang is Gods gevoelens te kwetsen.

De volgende zondag, vlak voordat we naar Nederland vliegen, hopen we in de kerk te zijn die we in Bangkok geplant hebben. Daar zullen drie mensen gedoopt worden, wat het totaal voor deze termijn op zestien brengt.

We zijn dankbaar voor de in totaal 31 dopelingen in deze drie door ons (mede-)geplante kerken  sinds november 2008. Een van de voorrechten van langer op het zendingsveld zijn, is dat je vrucht op het werk begint te zien waar je zelf niet meer rechtstreeks aan bijgedragen hebt.

Teamleden
De afgelopen maanden hebben zich verschillende teamleden in Isaan gevestigd. Ze werken allemaal in verschillende districten, waar (in ieder geval in de districtshoofdplaats) nog geen kerk is.

Sijmen en Annelies den Hartog zijn al met twee bijbelstudiegroepen begonnen. Reinout en Arenda van Heiningen hebben een bijbelstudiegroep met nieuwe gelovigen, begeleiden de Birmese kerk, en proberen ingangen in andere fabrieken te vinden.

Khrieko en Nitho Peseyies wonen in een naburig district en hopen daar met de hulp van de kerk in Waeng Yai een nieuwe kerk te stichten. David en Grea van der Lee zijn nog bezig zich te vestigen. Zij hebben de moeilijkste situatie van alle nieuwe teamleden, met de minste natuurlijke contacten.

We hebben al verschillende keren ondervonden dat het voordelen heeft om meer zendelingen in het team te hebben. Soms maakt het ene teamlid iets wat iedereen kan gebruiken. Ook is het nu gemakkelijker om contacten in andere districten op te volgen. We hopen dat we nog veel meer van deze schaalvoordelen gaan profiteren door een voortgaande snelle groei van het Isaanteam!

Tijd in Nederland
Hierboven schreef ik al dat we voor een half jaar naar Nederland komen. Daar is een aantal redenen voor. De eerste is dat we na 10 jaar op het zendingsveld weer eens wat langer in Nederland wilden zijn. De tweede is dat Elizabeth aan de middelbare school gaat beginnen, en we het fijn vinden als ze een aantal maanden kan ervaren hoe dat in Nederland is. Dit lange verblijf is mogelijk omdat ik volgens de GZB-regels na 6 jaar 3 maanden studieverlof mag opnemen, wat ik nog nooit gedaan heb.

Tijdens ons verblijf in Nederland zullen we intensief betrokken blijven bij het werk in Isaan, door begeleiding op afstand te geven en door nieuwe materialen te ontwikkelen.

Daarnaast hoop ik de gelegenheid te hebben te helpen christelijke digitale bibliotheken voor verschillende talen op te zetten. Dit doe ik vanuit het pas opgerichte Biblionics (www.biblionics.com). Hiermee hoop ik kerken en kerkplanters in vele verschillende talen van goede materialen te kunnen voorzien op het gebied van bijbeluitleg, bijbelstudie, evangelisatie en kerkplanting, kinderwerk en toerusting.

Vanaf 1 juli tot 15 augustus wonen we in Moerkapelle, daarna tot 28 december in Oldebroek. Tot nu toe zijn er weinig spreekbeurten afgesproken. Via onze webstek www.vissers.me houden we u van plaatsen en data op de hoogte. Maar we hopen velen van u in deze periode ook persoonlijk te ontmoeten!

Hartelijke groet, ook namens Esther. Marten